De gemeenteraad: Mamma Mia! meets Soldaat van Oranje

Dat was ‘m dan. Donderdagavond 15 maart 2018: de laatste voorstelling van de gemeenteraad van dit seizoen. Het slotstuk was representatief voor de afgelopen vier jaar. Iedereen zat weer goed in zijn rol.

D66-wethouder ‘ik zal u die brief alsnog sturen‘ Jeroen van Spijk zei weer van alles toe. Of hij zijn belofte nakomt, is een terugkerende cliffhanger.

En ook GroenLinks-wethouder Cora Yfke Sikkema ‘baalde’ er weer eens op los. ‘Het zijn de ambtenaren die het weer verkeerd hebben gedaan’, zo vertolkte zij de miskende groendoener. ‘Ik heb er met de gemeentesecretaris over gesproken en het heeft gevolgen voor de organisatie’. Spannend … [de schrijver gaapt, tikt op return en gaat door met zijn blog].

Ondertussen overtroffen de coalitiepartijen hun eerder vertoonde mime-spel. Als blijkt dat hun wethouders weer eens onvolledig zijn of de raad verkeerd hebben geïnformeerd, houden zich stil als een rij bomen aan de Westergracht zonder wind.

Opvallend in deze multi-akter is de bijrol voor de oppositiepartijen. Zij spelen in dienst van de democratie maar meer ruimte dan noodzakelijk krijgen ze niet. En dat is jammer, want het maakt de afloop van de voorstelling voorspelbaar. Geen wonder dat de zalen leeg lopen.

De Haarlemse gemeenteraad treedt één keer per maand op en wordt zwaar gesubsidieerd. Als het onderwerp aanslaat, komt het gezelschap vaker bijeen. SPOILER ALERT: de meest spannende momenten zie je tijdens repetities in de raadscommissievergaderingen.

Gemeentepolitiek is een mooi bedrijf. Maar net zoals bij alle soaps moet je er wel even inkomen. Eenmaal kennis gemaakt met de acteurs kun je makkelijk een aflevering missen en later weer aanhaken.

D66 maakte vier jaar gelden een star appearance. De verwachtingen waren hoog. De grote winnaar van 2014 kende een moeilijke start. Groupies zullen gillen dat D66 hun favorieten-rol heeft waargemaakt. Kenners twijfelen of hun voordrachten echt vernieuwend waren. Weinig overtuigend spel kun je niet alleen wijten aan de karakteristiek van de raadszaal.

De smaakmakers van de afgelopen raadsperiode stonden ver van ‘de macht’. En dat is opvallend. Terwijl PvdA, D66, GroenLinks en CDA voorspelbare teksten oreerden, schitterden de vrijdenkers. Frans, Frits, Sander, Diederik, Wybren, Moussa, Anne Feite, Louise en Hendrikje; hun spel viel op. Als zij sporters waren, zaten zij in het dreamteam.

Over de dreamteam-deelname van Gideon en Frank is de producent weliswaar enthousiast, maar nog niet overtuigd. Soms heb je meer impact in een klein zaaltje dicht op het publiek. Deze mannen zijn onmiskenbaar talentvol en kundig, maar vaak nog genuanceerder dan D66 en daarmee gaat de kracht van het spel verloren.

Het script zegt dat raadsleden de wethouders moeten controleren. En dat deden de vrijdenkers met verve. Met gevoel voor timing stelden zij de juiste vragen op boeiende en theatrale wijze. Chapeau! Dat hoofdrolspelers hierdoor werden weggeblazen, was niet goed voor de sfeer op de set.

Voormalig regisseur Bernt kon het niet aanzien en ging ten rade bij zichzelf. Naar voorbeeld van de Oscars® bedacht hij een prijs: ‘het gestrekte been’ voor de meest onsportieve lokale partij.

Dat het slankgevormde etalagemodel was versierd met roze kniekous, deed niemand wat in het Haarlemse. In een meer professionele omgeving als Hollywood zou het zeker hebben geleid tot #-beschuldigingen van seksisme.

Het interessante van het Spaarner Gezelschap is dat de regisseur vaak meespeelt. Hij komt weliswaar niet voor in het scenario, maar je ziet hem toch vaak als cameo optreden.

In de aflevering over grondannexaties en de Waarderhaven moest het voetlicht wel draaien richting de spelleider. Inmiddels heeft Bernt het toneel verlaten en gebruikt hij zijn kennis voor de toekenning van subsidies.

De meer Shakespeariaanse regisseur ‘ook gij Brutus’ Jos, zet de Haarlemse traditie voort. In de spectaculaire aflevering over ‘De AB-BC-constructie’ staakten de stemmen en was de deadline al gepasseerd.

Niet gehinderd door enige kennis beklom Jos toen het podium en dwong hij een hoofdrol af. Daar waar wethouders binnenkort andere zaaltjes zullen betreden, loopt Jos’ verhaallijn nog maximaal drie jaar door.

Ook de gastoptredens mogen niet onvermeld blijven. Het talent wisselde sterk. En dat mag algemeen castingdirecteur Jan aangerekend worden. Ook dit seizoen bleek hij niet in staat om de juiste mensen voor de juiste rol te selecteren. Dat wethouders zich over hun tegenspelers beklaagden, mag niet alleen worden afgedaan als ‘diva-gedrag’.

Hoe dan ook, het affiche voor de volgend voorstelling hangt alweer. The show must go on. Crew en souffleur Josine blijven het hetzelfde, maar de gemeenteraadsverkiezing zal zorgen voor een nieuwe groep acteurs.

De kracht én tekortkoming van het systeem is dat je de nieuwe voorstellingen ook mag zien als je niet gaat stemmen op 21 maart. De beste reden om komende woensdag toch een recensie af te geven bij het stembureau, is om het plot te beïnvloeden.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *